Woestijn ✅, Desierto ✅, Desert ✅

🇳🇱Het eerste deel van de PCT zijnde de woestijn hebben wij voltooid. Dit gebeurde op tien juni, op de verjaardag van mijn moeder. Het feit dat ik haar vijfenzeventigste verjaardag heb gemist wordt hierdoor een klein beetje gecompenseerd. Gelukkig hadden wij ook even bereik op die dag zodat ik haar in ieder geval een berichtje kon sturen om te feliciteren. Na ruim duizend kilometers zijn wij nog steeds verbaasd over hoe mooi de woestijn kan zijn. Als ik aan woestijn dacht, dacht ik aan de Sahara woestijn, grote zandvlaktes en verder niets. Nou, inmiddels weet ik wel beter! De diversiteit in landschappen is werkelijk ongekend. Zo loop je in de ochtend door een prachtig bos met allerlei soorten dennenbomen en Californische struiken en in de middag over desolate paden waar je blij bent dat je af en toe een half dode cactus ziet. Nog niet eerder heb ik zo lang met open mond gelopen omdat de uitzichten zo adembenemend mooi zijn. Ik zit nu al op een gemiddelde van 2 foto’s per kilometer. Marc heb ik niet eerder zoveel foto’s zien schieten! Wij hebben sneeuw, regen, onweer, harde wind en kou, vrieskou gehad. Pas de laatste week is het weer zoals het hoort te zijn hier: heet!! Vandaag was het 40 graden🥵. Gelukkig hoefden wij niet te lopen. Wij nemen een paar dagen ‘vrij’ om te bepalen welk deel van het pad wij hierna gaan lopen. Er ligt teveel sneeuw in de Sierra Nevada, deel 2 van het pad. Ook willen wij even stilstaan bij wat er is geweest en bij wat er komen gaat. Onze benen worden sterker, wij hebben geen last van onze voeten, geen blessures of andere ongemakken. Dus blijven wij onze rust nemen om dit alles zo te houden.

🇪🇸Hemos finalizado la primera parte del PCT siendo el desierto el día diez de junio, el día del cumpleaños de mi madre. Esto compensa un poquito el hecho de que me perdí su septuagésimo quinto cumpleaños. Me alegro que ese día tuviéramos por un momento cobertura para al menos poder enviarle un mensaje para felicitarla. Después de más de mil kilómetros, todavía nos sorprende lo precioso que puede ser el desierto. Cuando pensaba en el desierto, pensaba siempre en el desierto del Sahara, enorme explanada de arena y nada más. Bueno, a estas alturas ya se mejor! La diversidad en los paisajes es realmente alucinante. Así caminas por la mañana por un hermoso bosque con varias especie de pinos y arbustos de California y por la tarde por senderos desolados donde te alegras de que ocasionalmente veas un cactus medio muerto. Nunca había caminado con la boca abierta durante tanto tiempo por no dejar de ver vistas increíblemente hermosas. Un promedio de 2 fotos por kilómetro seguro que lo alcanzo. A Marc nunca le he visto hacer tantas fotos! Hemos tenido nieve, lluvia, tormentas, viento fuerte y frío, heladas. Tan solo la última semana el tiempo es como normalmente suele ser aquí: muchísima calor! Hoy alcanzamos los 40 grados 🥵. Afortunadamente no teníamos que caminar. Nos tomamos unos días “libres” para determinar qué parte del camino caminaremos a continuación. Hay demasiada nieve en la Sierra Nevada, la segunda parte del camino. También queremos reflexionar sobre todo lo que ha sido hasta ahora y lo que está por venir. Nuestras piernas se vuelven más fuertes, no tenemos problemas con los pies, no tenemos lesiones ni otros inconvenientes. Así que seguimos tomando nuestro descanso para asegurarnos de que todo continúe así. 

🇬🇧We have completed the first part of the PCT being the desert. This happened on June 10, on my mother’s birthday. This slightly compensates the fact that I missed her seventy-fifth birthday. Fortunately we had service for a little while on that day so that I could at least send her a message to congratulate her. After more than a thousand kilometers (620mi) we are still surprised about how beautiful the desert can be. When I thought of the desert, I thought of the Sahara desert, huge sandy plains and nothing else. Well, now I know better! The diversity in landscapes is truly amazing. In the morning you walk through a beautiful forest with several kinds of pine trees and California bushes and in the afternoon on desolate paths where you are happy when you occasionally see a half dead cactus. Never before have I walked with open mouth for so long because the views are breathtaking, so beautiful. On average I take 2 photos per kilometer(0.6mi). I never before have seen Marc shoot so many photos! We had snow, rain, thunderstorms, strong wind and cold, freezing cold. Only the last week the weather has been as supposed to be here:?very hot!! Today it was 40 degrees (104F)🥵. Fortunately we didn’t have to walk. We took a few “free” days to determine which part of the trail we will walk next. There is too much snow in the Sierra Nevada, part 2 on the trail. We also want to reflect on what has been and what is to come. Our legs become stronger, we have no problems with our feet, no injuries or other inconveniences. So we continue to take our rest to ensure all stays this way.